wielki cisownik
Polska

Przełęcz Kocierska – Wielki Cisownik – Żar – Porąbka

Od miejsca wyjścia na Gościniec Kocierski szlak czerwony wiedzie nas łagodnie w górę w kierunku zachodnim do rozwidlenia dwóch dróg, gdzie koło oryginalnej drewnianej studni skręca w prawo drogą boczną prowadzącą do Ośrodka Wypoczynkowego Kopalni Węgla Kamiennego “Miechowice” i na stok Wielkiej Góry. Drogą tą nieznacznie w górę wzdłuż linii lasu, znaki czerwone doprowadzają nas do ośrodka Kopalni “Miechowice” gdzie spotykamy znaki zielone biegnące z Łamanej Skały do Porąbki (drogi nr 15 i 18). Z Przełęczy Kocierskiej 15 min. szlakiem czerwonym wśród mieszanego młodnika kierujemy się na południowy-zachód. Na wprost widoczna zalesiona sylwetka Wielkiej Góry. Po prawej stronie mijamy dwa domy i pas łąk (widok na Bukowski Groń i Palenicę). Droga skręca w prawo ku zachodowi i nieznacznie obniża się do wyrównania terenu, gdzie z lewej strony dochodzi droga ze wsi Kocierz. Od rozwidlenia dróg idziemy prosto, a po chwili nieznacznie w górę przez lasy mieszane i świerkowe. Trawiastą drogą idziemy w kierunku zach., po czym kolejne obniżenie z ładną polaną na stoku południowym (panorama na Ściszków Groń z pasami pól po drugiej stronie potoku Kocierz). Znajdujemy się na siodle pod Wielką Górą (z Przełęczy Kocierskiej 45 min.).

Wielka Góra

Szlak z drogi wkracza na leśną ścieżkę i przez mieszane lasy podchodzi jednostajnie, a wyżej stromo i mozolnie na zachód stokiem Wielkiej Góry. Po około 15 min. ściezka przechodzi w wyraźna drogę grzbietową, a nachylenie łagodnieje. Przez las świerkowy i obok wyrębu, a potem już łagodnie i płasko wychodzimy na szczyt Wielkiej Góry. Od Przełęczy Kocierskiej 1 godz. 15 min. Droga wiedzie przez las nieznacznie w dół ku zachodowi, po czym wkracza w szeroką i ładną aleję w lesie bukowym. Przed wierzchołkiem Wielkiego Cisownika szlak kieruje się w lewo na południowy-zachód i południe, i mieszanymi 1asami trawersuje Cisownik, początkowo płasko po chwili jednostajnie w dół koło widocznej z lewej strony w dole polany. Przy słupku 39/40 uwaga na znaki! W miejscu tym, gdzie grzbiet Wielkiego Cisownika zwraca się ku dolinie Kocierza – scieżka szlaku skręca prostopadle w prawo podchodząc na zachód mieszanym lasem. W dalszym obejściu szczytu Cisownika idziemy w górę na północny-zachód, po czym łagodnie w dół, łącząc się z grzbietem Wielki Cisównik – Przysłop. Na grzbiecie łuk w lewo i krótko w dół na przełęcz pod Przysłopem – do punktu rozpoczęcia znakow niebieskich (droga nr 20). Z Przełęczy Kocierskiej 1 godz. 45 min.

Od skrzyżowania szlaków znaki czerwone skręcają w prawo i wąską ścieżką prowadzą na północ do miejsca wyraźnego załamania linii stoku i wysokopiennego lasu. Tutaj skręt ścieżki w lewo i strome zejście na północny-zachód do wyrównania terenu. Po lewej stronie na stoku Przysłopu piękne okazy bloków piaskowca. Łagodnie schodzimy na zachód, w gęsty las mieszany, a dalej świerkowy. Przy resztkach kamiennego szałasu nieznacznie w górę, potem łuk w prawo i dojście do grzbietu Przysłopa łączącego się z doliną Wielkiej Puszczy. Następnie krótko i stromo w dół – do przełączki pod bocznym ramieniem Przysłopu. Szlak czerwony kieruje się teraz trawersem stoku, okrążając go na zachodzie, północnym-zachodzie i północy. Idziemy wśród wysokopiennych lasów świerkowych. Z lewej strony prześwity z widokami na szczytowe partie Żaru ze zbiornikiem elektrowni szczytowo-pompowej, oraz na szczyt Kiczery. Łagodnie schodzimy na północ, mieszanymi młodnikami (dołączenie dróg z góry oraz z lewej od strony Międzybrodzia Żywieckiego), po czym łuk drogi w lewo i krótko stromo w dół na Przełęcz Isepnicką (z Cisownika 30 min., z Przełęczy Kocierskiej 2 godz. 15 min.). W prawo z przełęczy prowadzi droga do doliny Wielkiej Puszczy.

Góra Żar – zbiornik elektrowni szczytowo-pompowej

Od przełęczy podchodzimy stromo i mozolnie w górę na północny-zachód, wśród lasów bukowych i świerkowych na skraj rozległych, pięknych polan zalegających stoki Kiczery. W tyle zalesiona kulminacja Wielkiej Góry, przed nami na prawo Wielka Bukowa na tle plaskiogo grzbietu łączącego Potrójną z Jawornicą. Szlak dochodzi do prostopadłej drogi. Tutaj uwaga! Kierujemy się nadal w górę bez drogi i ścieżki stromo i mozolnie na północ pasem polany do widocznego z prawej strony świerkowego młodnika, wzdłóż którego już łagodnie w górę, po czym przed szczytową kępą lasu porastającego Kiczerę łuk w lewo ku zachodowi. Z Przełęczy Isepnickiej 15 min., z Cisownika 1 godz., z Przełęczy Kocierskiej 2 godz. 45 min. Podszczytowa hala Kiczery jest doskonałym punktem widokowym. Na wprost na zachód, na tle grupy Czupla i Magurki Wilkowickiej zbiornik elektrowni szczytowo-pompowej na Żarze. Opadający w prawo grzbiet Żaru wyznacza punkt ujścia do Soły potoku Mała Puszcza, widać też dolinę Małej Puszczy z zabudowaniami. Na północnym-zachodzie grzbiet Magurki prowadzi przez przełęcz Przegibek na Gaiki i Hrobaczą Łąkę. U wylotu doliny Wielkiej Puszczy widoczny fragment zbiornika wyrównawczego Czaniec. Doliny Małej i Wielkiej Puszczy rozdziela pokryty polami kształtny Kozubnik. Na południe, w dolinie Soły, Czernichów, nad którym Przyszop (500 m.), a w dali Skrzyczne w Beskidzie Śląskim. W bezpośrednim sąsietiztwie – po drugiej stronie doliny Isepnicy – zwarty kompleks leśny Przysłopu oraz Jaworzyny nad Czernichowem.

Za przebiegiem grzbietu bez drogi i ścieżki szlak prowadzi jednostajnie w dół, w kierunku Żaru, ciągiem polan na zachodzie – do pierwszego płytkiego obniżenia terenu (od szczytu ok. 300 m). W miejscu tym należy skierować się skosem w prawo, przyjmując jako punkt orientacji rząd buków przy granicy lasu i schodzić w dół w kierunku źródła dającego początek potokowi Mała Puszcza. Widok na Palenicę nad Porąbką. Szlak przybiera kierunek zachodni, dochodząc do dolnej krawędzi nasypu zbiornika elektrowni. Na wprost piękny widok Gaików z Hrobaczą Łąką (od Kiczery 15 min.). Elektrownia szczytowo-pompowa na Żarze wykorzystuje wody Soły. W okresach mniejszego zużycia energii woda pompowana jest ze zbiornika dolnego – rolę tę pełni Jezioro Międzybrodzkie – do górnego, usytuowanego na górze Żar (761 m), wznoszącej się ponad lustrem jeziora 432,4 m. Podstawowym elementem całego zakładu jest elektrownia zlokalizowana pod ziemią na głębokości 160 m, wyposażona w 4 turbozespoły rewersyjne o mocy 125 KW. Komora elektrowni połączona jest ze zbiornikiem górnym dwiema opancerzonymi sztolniami upadowo-ciśnieniowymi. Energię elektryczną wytwarza woda spadająca z górnego zbiornika. Elektrownia Porąbka-Żar należeć będzie po zakończeniu wszystkich prac do największych tego rodzaju obiektów w Europie.

Zapora Porąbka

Słabo wyróżniającą się ścieżką schodzimy na północ do wysokopiennego lasu mieszanego na wprost widocznego Kozubnika. Po chwili skręt w lewo i powrót do kierunku zachodniego. Idziemy lasem, lekko pofalowanym terenem. Ścieżka wyprowadza nas na nową drogo wiodącą wzdłuż wału zbiornika pod szczytem Żaru. Drogą tą idziemy około 10 minut, pod koniec łagodnie w górę. Szlak opuszcza następnie drogę i bez ścieżki dąży krótko i płasko na zachód, trawersując Żar – osiągamy grzbietową drogę opadającą ku Porąbce. Z Kiczery 45 min., z Cisownika 1 godz. 30 min., z Przełęczy Kocierskięj 3 godz. 15 min.

Grzbietową drogą skręcamy w prawo, schodząc jednostajnie na północny-zachód z fragmentarycznym widokiem na Jezioro Międzybrodzkie, nad którym widać Gaiki i Hrobaczą Łąkę. Wkrótce obszerna polana nachylona nad dolinę Małej Puszczy. Droga prowadzi jednostajnie w dół przez polanę, po czym nadal dość stromo schodzi na północny-zachód mieszanym lasem do granicy pól uprawnych, sięgających tutaj od Małej Puszczy. Po prawej kulminacja Palenicy nad Porąbką, w tyle z prawej Żar i Kiczera. Stąd rozpoczyna się szeroka droga w kierunku Porąbki (z Żaru 15 min.). Droga wyprowadza na płaski teren, w rejonie sześciu słupów linii wysokiego napięcia. W lewo piękny widok na Jezioro Międzybrodzkie, w prawo – wieś Mała Puszcza. Dochodzimy do miejsca zejścia szlaku z grzbietu Żaru i skręcamy w lewo na trawers jego stoku. Trawersem tym, szeroką drogą obniżającą się jednostajnie, miejscami stromo przez mieszany las dążymy na północny-zachód, a w końcowym odcinku na zachód lasami bukowymi.

Góra Żar

Czerwony szlak stromo wyprowadza nas do zgrupowania domków letniskowych nad Jeziorem Międzybrodzkim, po drugiej stronie którego widać Czupel i Magurkę. Z Żaru 45 min., z Kiczery, 1 godz. 30 min., z Wielkiego Cisownika 2 godz. 15 min., z Przełęczy Kócierskiej 4 godz. Drogą jednostajnie w dół dochodzimy do małego zagłębienia terenu, gdzie na wprost widocznej Bujakowskiej Góry prostopadły skręt w prawo i zmiana kierunku marszu z zachodniego na północno-zachodni. Po drugiej stronie jeziora most i wylot doliny Żarnówki Wielkiej. Od zagłębienia terenu krótko i jednostajnie w górę przez garb terenowy wśród rzadkich zabudowań otoczonych sadami. Szeroka droga jezdna prowadzi w pobliżu brzegu jeziora, łagodnie w dół po czym równo do zapory na Sole i szosy Żywiec – Kęty. Tutaj spotykamy szlak zielony, (droga nr 41). Szlaki czerwony i zielony skręcają prostopadle w lewo i dążą przez zaporę na drugą stronę rzeki Soły do przystanku PKS Żarnówka Mała i skrzyżowania dróg do Żywca, Porąbki i Kobiernic głównego węzła szlakow (drogi nr 37, 38, 39). Z Żaru 1 godz. 45 min., z Kiczery 2 godz., z Wielkiego Cisowmka 2 godz. 45 min., z Przełęczy Kocierskiej 4 godz. 30 min.