Europa

Grecja

Grecja uważana była za kraj wędrowców, jeszcze zanim Odyseusz odbył swoją epicką podróż przez Morze Śródziemne. Obecnie niezliczone tłumy objuczonych plecakami turystów przemierzają codziennie zarówno klasyczne ruiny jak i nowoczesne miasta. Niektóre regiony kraju są całkowicie opanowane przez agresywny przemysł turystyczny, a najpiękniejsze zabytki kultury śródziemnomorskiej nikną pośród wszechobecnego taniego blichtru.Jednakże wiele mniejszych miasteczek pielęgnuje dumnie swoje antyczne dziedzictwo, a i w większych miastach udaje się harmonijnie łączyć wpływy, kultury masowej z kolorytem lokalnym. Gdzieniegdzie, pomiędzy hordami turystów z niezliczonych wycieczek autokarowych, które zalewają Grecję każdego lata, istnieje nawet szansa na odnalezienie owego, opiewanego przez poetów, niebiańskiego spokoju antycznej Hellady.

Pod pewnymi względami Grecja jest krajem agresywnie zachodnim, którego stolica może rywalizować z Londynem, Paryżem czy też Rzymem. Jako dumni strażnicy antycznego dziedzictwa, Grecy uważają swój kraj za kolebkę cywilizacji zachodniej. Ale przyjazd do Grecji to jednocześnie daleka wyprawa na Wschód. Bo Grecja to także bizantyjskie ikony, prawosławni, brodaci duchowni odziani w ciężkie czarne szaty i powietrze przesycone wibrującymi dźwiękami bouzouki. Wschodni aromat Grecji jest rezultatem czterech wieków panowania tureckiego. Głównie dzięki integralności prawosławnego Autokefalicznego Kościoła Greckiego zdołano, podczas tureckiej okupacji, ocalić narodową tożsamość. Wspomnienia Wojny o Niepodległość z 1821 r. są do dnia dzisiejszego pożywką dla greckiego nacjonalizmu. No cóż, niełatwo jest zapomnieć 400 lat niewoli.

Życie polityczne Grecji cechuje brak stabilizacji, a jednocześnie sporą dozą brutalności. Liderzy zarówno PASOK, jaki partii Nowa Demokracja oskarżają się wzajemnie o wszelką możliwą korupcję. Obydwie partie muszą pokonać spore różnice wewnętrzne. Uchodźcy albańscy także ostatnio wywołują wiele kontrowersji. Początkowo witani byli z otwartymi ramionami, ale zanotowany łącznie z falą uchodźców gwałtowny wzrost przestępczości, a także prześladowania Greków w Albanii, przekształciły gościnność w niechęć.

Dochód i produkt narodowy per capita są nadal poniżej poziomu Unii Europejskiej. Grecy nie biegną zadyszani na spotkanie XXI wieku, a raczej zmierzają tam spokojnym, nieśpiesznym spacerkiem, zatrzymując się po drodze na szklaneczkę retsiny.

Dojazd

Jeśli ktoś chce wybrać się do Grecji samolotem, to może skorzystać z bezpośredniego połączenia lotniczego z Warszawy do Aten lub Salonik. Podróż autokarem z Warszawy do Aten zajmuje ponad 40 godz. Z Polski nie ma bezpośredniego pociągu do Grecji, jadąc do Aten przesiadać się trzeba w Budapeszcie i Salonikach.

Jednym z alternatywnych sposobów dojazdu do Grecji pozostaje prom z Włoch. Statki wypływają z włoskich portów: Ankony (Ancona) oraz Brindisi do Korfu (10 godz.), Igumenitsa (12 godz.) oraz Patras (Patra, 20 godz.). Wyspa Rodos ma połączenie promem z Marmaris i Smyrną (Izmir) w Turcji, Limassol (Lemesol) na Cyprze i Haifą w Izraelu. Z Patras autobusy często kursują do Aten, a także innych miejsc na całym półwyspie Peloponeskim. W przypadku planowanej podróży z Brindisi w lecie, należy wcześniej zrobić rezerwację i przybyć do portu na długo przed odjazdem. Podróżni poniżej 26 roku życia oraz posiadacze ISIC, którzy nie przekroczyli trzydziestki mogą otrzymać bilety ulgowe.

Samolot jest także bardzo popularnym środkiem transportu w Grecji. Olympic Airways obsługuje wiele dużych miast i wysp na terenie Grecji.

Komunikacja

Zakres usług kolejowych w Grecji jest dość ograniczony i niezbyt wysokiej jakości. Brak jest połączeń z zachodnim wybrzeżem. Chociaż nowe klimatyzowane pociągi ekspresowe intercity są nieco droższe i kursują dość rzadko, to jednak warto z nich skorzystać. Eurailpass jest ważny w greckich pociągach. Sieć Greckich Linii Kolejowych łączy Ateny z pozostałymi większymi miastami Grecji.

Sieć połączeń autobusowych jest znacznie bardziej rozbudowana i jest dobrą, chociaż nieco droższą alternatywą kolei. Podczas gdy większe miasta mają swoje własne dworce, to mniejszych miasteczkach funkcję przystanków autobusowych pełnią zwykle kafejki. Wzdłuż drogi można zobaczyć małe niebieskie znaki z białym rysunkiem autobusu lub słowem „TAZH”. Oznaczają one przystanek autobusowy, ale kierowca zwykle zatrzymuje się wszędzie na wezwanie. Jeżeli chcesz wysiąść, uprzedź o tym kierowcę wcześniej, jeżeli przejechałeś swój przystanek krzycz „Stasi”.

Prom

Greccy kierowcy niezbyt chętnie zabierają cudzoziemców. Na rzadko zaludnionych obszarach ruch jest znikomy. Turyści, którzy mimo to decydują się na podróż autostopem, powinni sporządzić znak z nazwą miejscowości do której zmierzają, po angielsku i po grecku. Należy raczej próbować łapać okazję na bocznych drogach i w pobliżu skrzyżowań niż wzdłuż długich odcinków prostych dróg. Kobiety nigdy nie powinny podróżować autostopem samotnie. Górski teren i nierówna nawierzchnia mogą stanowić utrudnienie dla rowerzystów. Motorower byłby idealnym rozwiązaniem gdyby nie ryzyko związane z brawurową jazdą i nieostrożnością greckich kierowców.

Promy kursują na wyspy greckie bardzo często, ale rozkłady jazdy mogą płatać przykre niespodzianki, a dezinformacja jest na porządku dziennym. W niektórych miejscach ostra rywalizacja powoduje, że przewoźnicy przemilczają kursy firm konkurencyjnych. Wydaje się, że władze odpowiedzialne za turystykę powinny publikować kompletne, lub przynajmniej bezstronne informacje o kursach promów. Aby uniknąć zbędnych nieporozumień, najlepiej udać się do limenarheio (policja portowa), której posterunek znajduje się w każdym porcie i która jest w posiadaniu kompletnego rozkładu kursów. Flying dolphins (latający delfin) czyli wodolot jest kosztowniejszą alternatywą wobec przejazdu promem. Jeżeli planujesz wycieczkę do Turcji, miej na uwadze, że wszelkie uzyskane w Grecji informacje dotyczące tego kraju mogą być niekompletne i raczej należy sporządzić dokładny plan podróży przed przyjazdem do Grecji.

Państwowe linie lotnicze Olympic Airways, zapewniają sprawny i umiarkowany cenowo transport pomiędzy wyspami. Jednakże w lecie miejsca mogą być zarezerwowane wiele tygodni naprzód. Połączenia z oddalonymi i rzadko odwiedzanymi wyspami są nieregularne.

Przydatne informacje

Turystyka w Grecji jest nadzorowana przez dwie państwowe organizacje: Grecka Państwowa Organizacja Turystyczna i policja turystyczna (touristiki astinomija). GPOT może dostarczać ogólnych informacji odnośnie obiektów turystycznych i bazy noclegowej w całym kraju. Główne biuro znajduje się w Atenach. Należy pamiętać o tym że GPOT znane jest w Grecji jako EOT. Policja turystyczna zajmuje się sprawami lokalnymi i wymagającymi natychmiastowej interwencji. Policjanci pomogą turyście w znalezieniu noclegu, poinformują o kursach autobusów czy też okażą pomoc w przypadku zgubienia paszportu. Mają długie godziny urzędowania, zawsze są bardzo chętni do pomocy, aczkolwiek ich angielski jest czasem dość ubogi.

Chociaż wielu Greków cieszy się sławą notorycznych kamakia (podrywaczy), samotnie podróżujące kobiety są względnie bezpieczne. W razie niebezpieczeństwa należy krzyczec “vo-i-te-a” (pomocy). Przy zwiedzaniu klasztorów i kościołów wymagane są skromne stroje. Bez względu na upał należy zrezygnować ze spódniczek mini, szortów i dużych dekoltów. Normalne godziny urzędowaniaw Grecji uwzględniają przerwę na sjestę od 14.00-18.00, ale mogą się one zmieniać w zależności od regionu. Banki w większych miastach zwykle są otwarte od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00-13.30 i 15.30-18.00. Święta państwowe w Grecji, kiedy wszystkie banki i sklepy są zamknięte, to Nowy rok, Trzech Króli, Swięto Narodowe (25 marca i 28 października), Wielki Piątek, Wielkanoc, Święto Pracy (1 maja), Wniebowzięcie Matki Boskiej (15 sierpnia), Boże Narodzenie (25 grudnia).

Noclegi i kempingi. W wielu regionach dhomatia czyli pokoje do wynajęcia są atrakcyjnym i godnym polecenia rozwiązaniem. Chociaż czasami trzeba zrezygnować z pewnych luksusów, ale interesująca rozmowa z właścicielem przy filiżance znakomitej kawy z pewnością jest tego warta. W portach lub na dworcach turyści często są nagabywani przez miejscowych naganiaczy, oferujących kwatery. W świetle obowiązujących przepisów proceder ten uważany jest za nielegalny. Grecja posiada mnóstwo oficjalnych kempingów, ale są też miejsca gdzie obozowanie chociaż oficjalnie nielegalne, jest tolerowane. Pod tutejszym pogodnym niebem kemping może stać się ulubioną formą nocowania, pod warunkiem, że zaopatrzysz się w środek przeciw komarom.

Gastronomia. Grecka kuchnia jest prosta i zdrowa. Większość restauracji w Grecji pracuje na tej samej palecie kulinarnej, ale niektóre potrafią tworzyć oryginalne i niepowtarzalne dzieła o subtelnych odcieniach smakowych. Greckie restauracje znane są jako tawerna lub estiatorio, podczas gdy grill nazywa się psistaria. Śniadanie składa się z chleba a także potrawy z sera, zwanej tiropita lub pieczywa z marmeladą lub ineli (miodem), którym zwykle towarzyszy filiżanka kawy, przy czym elliniko jest kawą parzoną w sposób turecki a frappe jest mrożonym napojem z pianką. Lunch jest głównym posiłkiem w ciągu dnia i jest spożywany od południa do późnych godzin popołudniowych. Posiłek wieczorny zwykle wiąże się z życiem towarzyskim i spędzaniem czasu wolnego. Jest on spożywany dość późno, bo między 20.00-21.00, a w lecie, w dużych miastach nawet między 23.00 a 1.00 w nocy.

W greckich restauracjach żywność dzieli się na dwie kategorie: magiremeno oznacza potrawy gotowane, smażone na tłuszczu, pieczone i duszone, natomiast tis oras oznacza mięso smażone na grillu. Do tej kategorii zalicza się moskari czyli cielęcina z grilla, arni – jagnię lub kotopoulo czyli kurczak. Mięsa zwykle serwowane są z tiganites patates, co oznacza frytki, rizi czyli ryżem, lub fasolia – fasolą. Do popularnych dań typu magiremeno zalicza się mousaka czyli drobno posiekane mięso z bakłażanem, wymieszane z serem i sosem pomidorowym, pastitsio, danie przypominające lasagnę, składające się z grubego makaronu, pokrytego ciężkim sosem na bazie śmietany, yemitsa czyli nadziewane pomidory i papryka. Dolmadhes jest to potrawa sporządzona z mielonego mięsa z ryżem, zawiniętego w liście winorośli, zaś youvrelakia to mięsne kulki polane sosem jajeczno-cytrynowym. Należy koniecznie zamówić souvlaki czyli nabijane na szpikulec kawałki mięsa, zwykle jagnięcego lub wieprzowego. Souvlaki pita znana jako „tanie danie dla mas”, które tworzy pita wypełniona mięsem i nadzieniem. Gyros jest także odmianą fast food w greckim wydaniu i jest powszechnie serwowany na stoiskach ulicznych. Do ulubionych przez Greków przekąsek należy kombinacja ouzo zmezes czyli kawałkami sera, kiełbasy, pieczywa i ośmiornicy. Ouzo jest to wódka z anyżkiem, który nadaje jej niepowtarzalny smak. Niektórzy popijają ją jako aperitif, przez całe popołudnie, podczas gdy inni piją ją po obiedzie jako likier. Zmieszana z wodą robi się słodka i biała jak mleko, ale nie zbija z nóg.

Grecja słynie ze sztuki produkcji wina i każdy region ma swoją specjalność w tej dziedzinie. Dawno temu Grecy zauważyli, że wino przechowywane w bukłakach z koziej skóry, pieczętowanych smołą sosnową nabiera świeżego, aromatycznego smaku. Wyciągnięto stąd wniosek, że to żywica sosnowa dodawana do wina w procesie fermentacji poprawia jego smak. Tak otrzymane wino nazwane zostało retsina. Retsina pojawia się w trzech odmianach: białej, różowej i czerwonej, zwanej kokkineli.