Polska

Kopalnia soli w Wieliczce

KOMORA SKARBNIKA
„Skarbnik” to legendarny, tajemniczy duch-strażnik podziemnego skarbu soli. Jawi się on w wielu opowieściach górniczych, choć spotykano go raczej rzadko i tylko po odludnych pustkach starej kopalni. Najczęściej przybierał postać krzepkiego starucha, z długą siwą brodą. Wyglądało, jak gdyby zawsze dokądś się spieszył. Odziany w ciemną jak mrok opończę z kapturem, uciekał przed światłem kaganka w głębokie czeluście kopalni. Niedobrze było, jeżeli np. „przeciął komuś drogę”. Zdarzało się bowiem, że idący samotnie mrocznym chodnikiem górnik, dostrzegał go opodal jak wyłoniwszy się z jednej ściany, przechodził chyłkiem w poprzek chodnika i niknął w ścianę naprzeciw. Ale zanim zniknął, wlepiał na moment w nadchodzącego swoje wielkie skrzące się oczy, czyniąc równocześnie ręką jakby znak zakazu. Według przestrogi starszych, należało wtedy natychmiast wycofać się z chodnika, zawrócić do swoich towarzyszy pracy, by pośród nich „ukryć się przed okiem niedobrego losu”.
Nie był on złym duchem, ale jego ukazanie się w danym rejonie kopalni zwiastowało tam właśnie jakieś bliskie nieszczęście: oberwanie się skał, groźne wdarcie się wody, wybuch gazów lub śmiercionośny pożar drewnianych umocnień.
Kompozycja wykuta w soli (1968 r.) ilustruje takie właśnie spotkanie ze Skarbnikiem. Autorami jej są Aleksander Batko, Mieczysław Kluzek i Piotr Cholewa.

KOMORA WISŁA
Po przejściu pieszo blisko 2,5 km podziemnej trasy, turyści mają tu możność usiąść na ławkach i beczkach, i parę minut odpocząć. Mieści się tutaj niewielki bufet z herbatą i słodyczami, symboliczna „gospoda gwarków”, punkt sprzedaży jodo-bromowej soli leczniczej i pamiątek, kiosk z widokówkami z kopalni, oraz placówka pocztowa. Placówka ta dysponuje specjalnym datownikiem, zdobnym w motywy górnicze, stanowiącym dużą atrakcję dla filatelistów.
Tutaj też przewodnik ustala ze swoją grupą dalszą marszrutę. Do końca tzw. „trasy turystycznej” pozostały jeszcze trzy komory. Po ich zwiedzeniu wycieczka albo wyjeżdża windą na powierzchnię, albo udaje się do podziemnego muzeum górniczego. Ekspozycja muzealna jest bardzo oryginalna i interesująca, a na jej pobieżne zwiedzenie potrzeba około 1 godz. czasu. Oglądać tam można unikalne w świecie dawne urządzenia górnicze, jak np. ogromne drewniane kieraty konne, cały zestaw oryginalnych narzędzi górniczych, przepiękną ekspozycję kryształów i innych okazów soli, oraz wiele map i dokumentów górniczych. Uczestnicy wycieczki winni już tutaj podjąć decyzję co do dalszego zwiedzania i zgłosić ją przewodnikowi.