Szlaki turystyczne w Pieninach

Turystyka w Pieninach rozwija się żywiołowo — w ostatnich latach pieszo wędruje tu ok. 0,5 mln osób rocznie, a przepływa na łodziach flisackich w ciągu sezonu ok. 250 tys. osób po stronie polskiej i ok. 20 tys. po stronie słowackiej (trasa Czerwony Klasztor-Leśny Potok). W 1967 r. od 1 V do 31 VIII przełomem Dunajca spłynęło 172 tys. osób, w tym ok. 20 tys. gości zagranicznych z 37 państw.A zatem ogólna frekwencja osób w ciągu roku może osiągać ok. 750 tysięcy. W latach o wyjątkowej frekwencji szlaki Pienin przemierza niemal milion osób. Większość pieszych turystów poprzestaje na wycieczkach w masyw Trzech Koron i Pieninki, toteż główny trzon Pienin jest najbardziej eksploatowanym zakątkiem w Europie. Istnieje więc poważny problem przeorganizowania masowej turystyki tak, aby zmniejszyć szkody w przyrodzie Pienin, które są nie tylko cennym obiektem badań dla naszych naukowców, ale mają też spełniać rolę kulturalno-społeczną.


Na wartości turystyczne Pienin składają się: malownicze widoki, niezbyt wysokie wzniesienia, które mogą pokonywać nawet dzieci i osoby starsze, łagodniejszy w porównaniu z najbliższymi górami klimat, wspaniała przyroda, zabytki historyczne i oryginalna kultura ludowa. Godny zwiedzenia jest cały Pieniński Pas Skałkowy. Taka wycieczka zajęłaby nam kilka dni. Poprzestajemy zatem na kilku wycieczkach po Pienińskim Parku Narodowym (Czorsztyn-Szczawnica) i sąsiednich terenach, zwłaszcza tam, gdzie znajdują się rezerwaty przyrody. Przyjmijmy, że wędrujemy po Pieninach w pierwszej połowie lipca.
Najwygodniejszą bazą wypadową w Pieniny jest Krościenko lub Szczawnica. Stąd można urządzać wycieczki kilkugodzinne, półdniowe lub całodniowe w zależności od turystycznych kwalifikacji zwiedzającego. Liczne i stosunkowo dobrze utrzymane i oznakowane ścieżki uniemożliwiają zabłądzenie, pod warunkiem, że zwiedzający nie będzie zbaczał z trasy, co zresztą jest zabronione ze względu na ochronę przyrody.

You May Also Like