Rycerka Górna – Wielka Racza – Przegibek

OPIS TRASY PIESZEJ
1 dzień. Z Kolonii idziemy w górę doliny szlakiem żółtym i zielonym, mijając ostatnie domostwa i stylowe domki letniskowe. Po 15 min, za polem biwakowym, osiągamy rozwidlenie szlaków. Znaki zielone skręcają w dolinę Potoku Ciapków, my zaś kierujemy się szlakiem żółtym w głąb doliny Rycerskiego Potoku. Przed gajówką skręcamy w prawo i podchodzimy łagodnie lasem.
Warto zwrócić uwagę na sposób poprowadzenia górskich dróg i ścieżek. Wznoszą się łagodnie tak, by nie tracąc niepotrzebnie sił można było pokonać wzniesienie. Ścieżka, którą wędrujemy to dawny tzw. koniopłaj, dostosowany także do wymogów jazdy konnej. Tego rodzaju ścieżki (często z rowkami odwadniającymi) budowane były w dobrze prowadzonych gospodarstwach leśnych, jakie istniały dawniej na Żywiecczyźnie np. w dobrach Habsburgów.
Szlak trawersuje zbocze dolinki, po czym nadal wspina się stokami Upłazu (zwanego także Obłazem) i Wielkiej Raczy. Z wyrębów fragmentaryczne widoki na wschód, w kierunku wysuniętej na północ odnogi granicznego grzbietu, która kulminuje w szczycie Wielkiej Będoszki. Nie dochodząc do grzbietu skręcamy w prawo do schroniska, położonego około 100 m od szczytu Wielkiej Raczy (od rozwidlenia szlaków około 2 godz.).
Schronisko na Wielkiej Raczy zostało otwarte w 1934 r. przez Oddział Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Bielsku. Od początku swej działalności cieszyło się ono wielkim powodzeniem, zarówno latem jak i zimą. Już w 1928 r. zasłużony działacz turystyczny Władysław Midowicz wydał wraz z M. Augustynowiczem przewodnik narciarski po Beskidach, uwzględniający również zjazdy w paśmie raczańskim. Podczas okupacji hitlerowskiej schronisko zostało uszkodzone i wyszabrowane. W okresie powojennym surowe przepisy nie pozwalały na wędrówkę wzdłuż granicy z ówczesną Czechosłowacją, stąd frekwencja była niewysoka (turyści nie nocowali zresztą w zniszczonym schronisku, lecz w schronie znajdującym się opodal). W latach sześćdziesiątych dokonano remontu obiektu, nadając mu dzisiejszy wygląd. W schronisku panuje prawdziwie górska atmosfera. Ma ono 52 miejsca noclegowe, prowadzi żywienie w ograniczonym zakresie (bufet turystyczny).

Schronisko na Wielkiej Raczy
Schronisko na Wielkiej Raczy

2 dzień. Ze schroniska udajemy się na pobliski szczyt. Panorama jaką zeń podziwiamy należy do najpiękniejszych w naszych górach.
Jej dominantą jest północno-wschodnia część Małej Fatry na Słowacji; widoczne kolejno: Rosudziec, Stoh, Chleb, Wielki Krywań Fatrzański (1709 m, najwyższy szczyt tej grupy) i Mały Krywań. W prawo za niższą, południowo-zachodnią częścią Małej Fatry (z najwyższym szczytem Velka Luka, 1476 m) – niewysokie wapienne Góry Strażowskie o „wyspowym” charakterze. Na zachód nad miastem Czadcą, którego światła widać nocą z wierzchołka, wał Jaworników, a za nim część Beskidu Śląskiego leżąca w Czechach, z najwyższym wierzchołkiem Łysej Góry (1324 m); pasmo to opada w dolinę Olzy, po czym przez Przełęcz Jabłonkowską i wyraźny wierzchołek Girowej wkracza w granice Polski. Po polskiej stronie w Beskidzie Śląskim widoczne szczyty Stożka, Kiczor, Baraniej Góry i Skrzycznego. Za doliną Soły w kierunku północno-wschodnim nad szczytami grupy raczańskiej Praszywką i Będoszką Wielką, widnieje grupa Pilska; poczynając od północy: Romanka, Upowski Wierch i (za Muńcułem) Pilsko, zza którego wystaje Babia Góra. W prawo na południowy wschód, za położoną na pierwszym planie Jaworzyną (1173 m, z polaną), zobaczyć można przy dobrej widoczności pasmo Tatr. Jeszcze dalej na południowy wschód, za pasmem Magury Orawskiej, wyniosły statek Wielkiego Chocza, najwyższego szczytu zachodniego. Przedłużenia Tatr — Gór Choczańskich. Za Choczem wyrasta czasem na horyzoncie jeszcze jeden grzebień wysokich gór — to Niżnie Tatry.
Ze szczytu wracamy pod schronisko, skąd szlakiem czerwonym dochodzimy wzdłuż granicy do rozległej hali Małej Raczy. Widok z niej równie piękny, choć nie tak rozległy jak ze szczytu Wielkiej Raczy.

You May Also Like