Szlak Dwóch Kopców

Od dawnej prochowni szlak nasz odchodzi w prawo, w ustronną i miłą do spaceru dróżkę (al. Astronomów), która biegnie w siodle między Mokrym Dołem (na prawo, pn.) i Gomółczym Dołem (na lewo, pd.), a następnie osiąga zachodni skraj Lasu Wolskiego i obserwatorium Uniwersytetu Jagiellońskiego usytuowane na wzgórzu, panującym nad rozległym Obniżeniem Cholerzyńskim. Roztacza się stąd daleki widok na Garb Tenczyński, w którym wyraźnie rysuje się przełom Rudawy pod Skałą Kmity i ujście Doliny Aleksandrowickiej a dalej – Doliny Mnikowskiej. Ku południowemu wschodowi widać zabudowania Bielan i kościoła kamedułów, a na południe Wzgórza Tynieckie i blasztor benedyktynów w Tyńcu.
Od obserwatorium astronomicznego schodzimy ul. Orlą w prawo (pn.), ale po około 300 m, przy pierwszych zabudowaniach Zakamycza, opuszczamy ją, kierując się polną, widokową, drogą w lewo (zach.). Droga nasza prowadzi na ogół prosto, wśród pól ornych (ku wschodowi urozmaicony widok: kościół na Bielanach, skaliste wzgórza Skała, lasy, ku zachodowi nieomal na cały Garb Tenczyński), a później łąkami aż do skraju sosnowego lasu, koło którego szlak skręca na boczną drogę w prawo (zach.). Znajduje się tu podobny las rosnący na piaszczystych wydmach. Następnie przecinamy drogę Zabierzów—Kryspinów. Poza nią rozciąga się rozległy staw, zwany „Krakowskim Balatonem” (trasa boczna 6 do dworu i parku w Kryspinowie). Dalej wchodzimy na drogę jezdną, która po 3 km doprowadza do Cholerzyna. We Wsi tej Szlak Dwóch Kopców łączy się z niebieskim Szlakiem Okrężnym wokół Krakowa i biegnie dalej przez Dolinę Mnikowską i Rudno do Krzeszowic, przybierając nazwę Szlaku Mnikowskiego.

Półwsie Zwierzynieckie
Półwsie Zwierzynieckie

Trasy boczne
1. Do Półwsia Zwierzynieckiego i „Dworu Łowczego” (około 400 m). Od pętli tramwajowej na Salwatorze w kierunku Centrum miasta; można też dojechać każdym tramwajem (dwa przystanki).
Półwsie Zwierzynieckie. Początki osady sięgają pierwszej połowy XIV w. Na nadwiślańskiej części Błoń Krakowskich posiadające je norbertanki ze Zwierzyńca, od 1327 r. pozwalały na pewnych miejscach osiedlać się osadnikom. Z kolei w 1366 r. część Błoń nabyło miasto Kraków i, w miarę osuszania bagnistego terenu, prowadziło dalszą ich kolonizację. W 1421 r. Półwsie posiadało już własnego wójta, a więc stanowić musiało oddzielną gminę. Znajdowały się tu liczne podmiejskie dworki okolicznej szlachty i mieszczan krakowskich, a w 1509 r. król Zygmunt Stary założył piękny, renesansowy, włoski tzw. Ogród Wielki, sąsiadujący z ogrodem królowej Bony. Półwsie zamieszkiwali wówczas przeważnie ogrodnicy, kowale, rybacy, później też włóczkowie (flisacy), którzy w 1567 r. posiadali swój odrębny cech. W 1909 r. Półwsie zostało przyłączone do Krakowa. W latach 1918-1939 zostało jednolicie, po miejsku zabudowane, obecnie dokonuje się tu tylko budowlanych plomb. Z dawnych dworów, browarów, cegielni, karczem itp. nie zachowało się prawie nic. Większość z nich została zburzona już w XX wieku.

You May Also Like