Międzyzdroje – Świnoujście

Z Międzyzdrojów wyruszamy na przedostatni odcinek naszego szlaku: plażą do Świnoujścia.
Po przejściu 11,5 km szeroką plażą dochodzimy do nasady świnoujskiego falochronu wschodniego (292,5 km).
Falochron obejmujący ujście Świny został zbudowany w latach 1818-1823 kosztem 1,5 miliona talarów. Na budowę użyto głazy, wydobyte z morza przy wybrzeżu wyspy Uznam, gdzie – jak dawniej przypuszczano – znajdowała się legendarna Wineta.
W okresie powojennym zewnętrzna strona falochronu wschodniego i jego głowica dodatkowo obłożona została przez polskich hydrotechników w latach 1955-1957 żelbetowymi tzw. gwiazdoblokami.
Gwiazdobloki, jako ochrona zasadniczej konstrukcji falochronu, są znacznie skuteczniejsze od bloków prostopadłościennych. Ich cztery odnogi zaklinowują się wzajemnie i skutecznie opierają uderzeniom fal, które pomiędzy tymi odnogami wytracają swoją energię. Mniejsze bloki ważą 5 ton, większe natomiast 12 ton.
Na głowicy falochronu zachodniego widzimy białą stawę nabieżnikową „Młyny”, która ma kształt wiatraka ze skrzydłami i służy jako znak orientacyjny dla statków wchodzących do portu.
Na redzie statki handlowe różnych bander czekają na pilota, który udziela pomocy i porad nawigacyjnych kapitanowi pilotowanego statku. Wchodzenie do portu bez pilota może nastąpić tylko wtedy, kiedy załodze lub statkowi zagraża niebezpieczeństwo.
Po zwiedzeniu falochronów kierujemy się do latarni morskiej, położonej 550 m od linii brzegowej, w Chorzelinie (293 km).

Międzyzdroje
Międzyzdroje

Budowę fundamentów zwiedzanej latarni rozpoczęto w roku 1854. Jej światło rozbłysło po raz pierwszy stałym, białym ogniem 1 grudnia 1857 roku. W latarni paliły się wtedy cztery koncentryczne knoty podsycane olejem rzepakowym. Wysokość wieży wynosi 68 m – tak więc świnoujska latarnia jest jedną z najwyższych na świecie. Wieża latarni była pierwotnie ośmiokątna oblicowana żółtą cegłą. Cegła ta okazała się jednak nieodporna na szczególnie ciężkie warunki atmosferyczne. Odpadanie zwietrzałej cegły zagrażało przechodzącym w pobliżu. Chcąc uniknąć niszczenia murów w głębszych partiach, oblicowano wieżę cegłą sprowadzoną ze Szwecji, która przeszła przedtem kilkuletnią próbę na miejscu przyszłego wbudowania. Roboty te wykonano w latach 1902-1903.
Obecnie na wieży zainstalowane jest światło elektryczne. Widzialność światła białego wynosi 21 mil morskich, czerwonego — 9 mil morskich.
Po zwiedzeniu latarni idziemy w kierunku promu. Omijamy basen jachtowy, przechodzimy koło restauracji „Twierdza” i po 20 minutach jesteśmy na przystani promowej (295 km).
Pierwszy przewoźnik — pod nazwiskiem Teodoryk – wspomniany jest w dokumencie z roku 1230. W dokumencie z roku 1530 gani się lenistwo, grubiaństwo i chciwość przewoźników. Z drugiej strony posażerowie, często urzędnicy królewscy, których przewoźnicy zobowiązani byli przewozić bez opłaty, również denerwowali się, gdy np. w czasie niepogody lub w okresie połowów albo żniw, przewoźnik nie stawiał się natychmiast. Często płacili mu za jego usługi kijem. Nieporozumienia te trwały aż do końca XVI wieku.
Obecnie trzy promy towarowe i osobowe przewożą ruchem wahadłowym pojazdy i ludzi bez żadnej opłaty. Promem tym przeprawiamy się z Warszowa na prawym brzegu Świny, do Świnoujścia na lewym brzegu.

Tagi: noclegi Międzyzdroje, kwatery Międzyzdroje, hotel Świnoujście, kwatera Świnoujście

You May Also Like