Darłowo i Darłówko

Kaplica Św. Gertrudy – usytuowana jest malowniczo na pobliskim cmentarzu. Pobudowana została w stylu gotyckim w pierwszej połowie XV wieku. Założona na planie centralnym, sześciobocznym, posiada piękne sklepienie gwiaździste, a dwunastoboczne obejście — również ciekawie sklepione, jest nieco niższe. Stromy dach dwunastospadowy kryty jest dachówką, natomiast wieżyczkę i wysoki ostrosłupowy hełm kryje gont.

Kościół N. M. Panny – wymieniony jest w dokumentach po raz pierwszy z roku 1321. Kościół istniejący obecnie, pochodzi przypuszczalnie z drugiej połowy XIV stulecia i stanowi gotycką, trójnawową bazylikę.
Nawa główna jest czteroprzęsłowa, zaś nawy boczne, znacznie niższe, są sześcioprzęsłowe. Wydzielone prezbiterium jest dwuprzęsłowe z trójbocznym zamknięciem. Każde z przęseł przykryte jest sklepieniem gwiaździstym, podpartym z zewnątrz przyporami. Nawa główna kryta jest stromym dachem dwuspadowym, zaś nawy boczne i przybudówki: dachami pulpitowymi. Dach prezbiterium, niższy od dachu nawy głównej, jest pięciospadowy.
Potężna wieża o planie zbliżonym do kwadratu, wtopiona jest w nawy boczne i wraz z ich ścianami szczytowymi tworzy elewację frontową kościoła. Dach wieży jest namiotowy, zakończony wieżyczką.
Wszystkie mury zewnętrzne wykonane są z cegły czerwonej, nietynkowanej z użyciem zendrówki i na podmurowaniu z głazów narzutowych.

W czasie wielkich pożarów miasta w latach 1589, 1624 i 1722 spalił się również kościół. Wieża odbudowana została po pożarze w roku 1624. Gruntownej restauracji kościoła dokonano w roku 1897.
Za głównym ołtarzem znajduje się sarkofag Eryka I, księcia pomorskiego, prawnuka króla. Kazimierza Wielkiego, który jednocześnie jako Eryk VII był królem Danii i Norwegii, a jako Eryk XIII – królem Szwecji.
Po trzydziestu latach władania trzema państwami został on zdetronizowany i jako jedyny szczątek pozostała mu wyspa Gotlandia, gdzie uparty król zorganizował flotę kaperską i całymi latami nękał napadami swoich nieposłusznych poddanych. W roku 1449 zmuszono go wreszcie do opuszczenia wyspy. Powrócił wtedy do Darłowa i tu zmarł w roku 1459.
Po lewej stronie znajduje się sarkofag księżnej Elżbiety, żony ostatniego księcia pomorskiego Bogusława XIV. Po prawej stronie – sarkofag księżnej Jadwigi, żony księcia Ulryka, brata Bogusława XIV.
Kościół Św. Jerzego – związany był ze szpitalem trędowatych Św. Ducha na Przedmieściu Słupskim. Wzmiankowany po raz pierwszy w XV stuleciu poświęcony został na nowo w roku 1502. Budowla murowana z cegły, tynkowana, posiada przypory, które świadczą o istniejących niegdyś sklepieniach ceglanych, zastąpionych obecnie stropem drewnianym.
Poza wspomnianymi powyżej obiektami, do zabytków zaliczamy jeszcze barokowy ratusz zbudowany w roku 1725, barokową „Aptekę pod Lwem”, wzniesioną tuż obok ratusza oraz liczne, domy mieszczańskie przy rynku, ul. Bogusława X, Curie-Skłodowskiej i Obrońców Stalingradu. Przy ul. Powstańców Warszawskich, która od średniowiecza była główną arterią komunikacyjną Darłowa, zamieszkiwał ongiś najbogatszy patrycjat. Do zabytkowych należą domy nr nr: 3, 6, 7, 9, 10, 13, 15, 31, 40, 49, 51, 52, 54, 56 i 59, które pochodzą przeważnie z XVIII w.
Dom nr 51 przy ul. Powstańców Warszawskich należał do armatora Heptenmachera i wzniesiony był na początku XVII wieku, na co wskazuje tablica z datą „Anno 1604″. Na tablicy tej przedstawiony jest okręt z wysoką nadbudówką, bez masztów i takielunku. W roku 1793 dom został przebudowany w stylu późnobarokowym.

You May Also Like