Darłowo i Darłówko

W roku 1885 u nasady falochronu wschodniego zbudowana została z czerwonej cegły licowanej nieduża parterowa stacja pilotów. Do południowej strony stacji przylega kwadratowa wieża. Na drugim piętrze wieży znajdował się pokój dyżurnego pilota, którego zadaniem była obserwacja i obsługa latarni.
W okresie późniejszym dobudowane zostało jeszcze jedno piętro (trzecie) wieży i obecnie pali się tam światło, które przy dobrej pogodzie widziane jest z odległości 8 mil morskich tj. około 15 km. Jest to światło blaskowe, po dwa blaski w grupie, powtarzające się co 15 sekund.

Zabytki
Miasto ocalałe ze zniszczeń II wojny światowej zachowało wiele zabytków.
Zamek. Budowę zamku rozpoczęto prawdopodobnie w drugiej połowie XIV wieku. Był on rezydencją książąt pomorskich. W latach 1439 do 1459 mieszkał w nim Eryk I, król Szwecji, Norwegii i Danii oraz książę pomorski. Dokonał on w tym okresie przebudowy zamku w stylu gotyckim.
W roku 1538 książę Barnim IX polecił wybudować w skrzydle północnym na piętrze dwie sale, które się dotąd zachowały.
Zamek darłowski wzniesiony został podobnie jak inne rycerskie zamki pomorskie jako zamknięty czworokąt z dziedzińcem otoczonym wysokim murem obronnym i skrzydłami mieszkalnymi. Skrzydło wschodnie posiadało reprezentacyjny charakter — na parterze mieściła się kaplica zamkowa, a na I i II piętrze sale audiencjonalne.


W roku 1629 zamek został splądrowany, a w latach 1679-1680 częściowo spalony.
Ostatnią książęcą mieszkanką zamku była Elżbieta, wdowa po ostatnim księciu zachodniopomorskim Bogusławie XIV. Pod jej mecenatem ukończono przebudowę gotyckiej kaplicy zamkowej w stylu wczesnego baroku. Uroczyste jej poświęcenie odbyło się 1 stycznia 1639 roku. W kaplicy tej pod wezwaniem św. Elżbiety, znajdował się słynny „srebrny ołtarz” brunświckiej roboty. Kilka srebrnych płyt tego ołtarza znajduje się obecnie w Muzeum Pomorza Zachodniego w Słupsku, większość jednak zaginęła w czasie ostatniej wojny.
Wspaniałym zabytkiem jest również niezwykle barwna, barokowa ambona z roku 1639.
W roku 1833 zapoczątkowano rozbiórkę części zamku. W pozostałych częściach urządzono więzienie i magazyny.
Obecnie zamek w Darłowie jako jeden z najlepiej zachowanych zamków średniowiecznych na Pomorzu Zachodnim stanowi godną oprawę dla muzeum regionalnego. Są tutaj komnaty wyposażone rzadkimi meblami, są mroczne korytarze pełne militariów, są trofea myśliwskie i komora sądowa. Obok ości do kłucia ryb oglądać można 19-wieczne angielskie oktanty.
Muzeum darłowskie specjalizuje się w ekspozycji morskiej, stanowiąc ośrodek popularyzacji wiedzy o morzu.

Brama Kamienna — zwana również Wysoką, pochodzi prawdopodobnie z początków XV stulecia. Brama ta, wchodząca niegdyś w skład obwarowań miejskich, zbudowana została w stylu gotyckim. W roku 1732 uległa gruntownej przebudowie, na skutek czego utraciła okazałą nadbudowę szczytową. Elewacje zdobione są podłużnymi blendami tynkowanymi wewnątrz. Obok bramy zachował się niewielki odcinek muru obronnego.

You May Also Like