Kopalnia soli w Wieliczce

KOMORA KAZIMIERZA WIELKIEGO
Jest to wysoka i obszerna sala o objętości 3500 m2, wykuta w solnej skale w XVIII w. Do naszych czasów komora dotrwała jako w całości zasypana ziemią i druzgotem skalnym. Przed udostępnieniem jej do zwiedzania wywieziono stąd ok 3000 ton gruzu, po czym strop wzmocniono drewnianym kasztem, a ściany typową obudową górniczą w starym stylu. Roboty te przedsięwzięto w związku ze zbliżającą się 6-setną rocznicą bardzo doniosłego w dziejach kopalni wydarzenia. Było nim nadanie krakowskim zupom solnym w 1368 r. przez króla Kazimierza Wielkiego tzw „Statutu”. Statut ów kodyfikował dawne prawa i zwyczaje w zupach, regulował produkcję soli kamiennej, oraz normował handel solą. Wprowadzony w życie, statut stał się podwaliną świetnego rozwoju zup krakowskich w następnych wiekach, a dla nas jest bezcennym dokumentem informującym o stanie zup solnych w wiekach średnich
Wyniosły pomnik (wys. 6,5 m) gospodarnego króla, wykuty w blokach soli przez Władysława Hapka (1968 r), nazwa nadana komorze oraz tablica pamiątkowa mają przypominać o zasługach Kazimierza W. dla górnictwa solnego.

Komnata Kazimierza Wielkiego
Komnata Kazimierza Wielkiego

KOMÓRA PIESKOWA SKAŁA
Jest to wyrobisko o bardzo nieregularnych i nietypowych kształtach. Przyczyną tego była zła jakość soli, spowodowana dużą zawartością piasku. Roboty górnicze rozpoczęto tu po roku 1655 za żupnictwa Jana Wielopolskiego z Pieskowej Skały, co uzasadnia nazwę komory. Od góry do dołu komory, biegną zakosami drewniane schody, którymi zwiedzający schodzą z poziomu I na poziom II wyższy (głębokość 90 m).
W dolnej części komory, w skalnych zaułkach, umieszczono na początku naszego stulecia dwa krasnoludki wykute w bardzo czystej soli. Jeden z nich, swym serdecznym uśmiechem, wita turystów w podziemnym królestwie soli; wiele osób oddaje mu spontanicznie uśmiech za uśmiech, co podobno przynosi szczęście. Drugi natomiast krasnal, zabawiając się piłką – oczywiście z soli — doznał bolesnej kontuzji nogi, co kwituje pociesznym grymasem. Ponad jego głową widać kilka stalaktytów solnych, które narastają z kropel słonej wody, oraz kolonię śnieżnobiałych wykwitów solnych. Podobna „flora” narostów solnych krzewi się bujnie po wielu starych wyrobiskach, zamieniając je z czasem w krainę baśni.

Tagi: hotel Wieliczka, restauracja Wieliczka

You May Also Like